Verslag van Hetty:
Wat een gezellige week was het weer met elkaar. Hoewel het weer niet altijd meewerkte hebben we toch weer een gezellige week gehad met veel nieuwe ervaringen.
We gingen maandag met 18 deelnemers op pad na het uitzwaaien van diverse familieleden en kennissen. Jan R was zaterdag al vertrokken met zijn caravan naar een camping vlakbij ons hotel in Beekbergen. Het scheelde een haartje of onze vakantie had niet door kunnen gaan. Het hotel Engelanderhof dat wij geboekt hadden was een paar weken daarvoor failliet gegaan! Gelukkig heb ik het nog net op tijd ontdekt.
Helaas konden een aantal trouwe vakantiegangers om gezondheidsredenen niet mee.
Op ons fietsprogramma stonden 6 fietstochten, waaronder 3 fikse tochten naar Bronckhorst, Deventer en de Posbank. Gelukkig bood mijn zus Aja, die in Beekbergen woont, vrijwillig aan om diegenen die voor een kortere tocht kozen op deze 3 tochten na een gezamenlijke start een kortere versie te fietsen. Dit heeft prima uitgepakt: An K, Bep en Wil konden nu ook alle 5 fietstochten meefietsen en hadden het erg gezellig met z’n viertjes. Bedankt Aja!
Na aankomst bij Hotel Het Veluwse Bos (naast het Centrum van Beekbergen met een grote AH vlakbij) troffen we Jan R al aan en gingen we eerst koffiedrinken. Daarna op de pedalen voor een fietstocht door het Nationale Park De Hoge Veluwe. We fietsten langs het Jachthuis Sint-Hubertus, het vroegere woonhuis van Hélêne Kröller-Muller (de stichter van het gelijknamige museum). Op het Otterlose zand fietsten we nog langs het monument van General de Wet. Nog even een stop bij het Bezoekerscentrum, waar we wat konden drinken of een ijsje eten. Na 35 km kwamen we eer bij het hotel terug om onze tassen uit te pakken en samen gezellig te gaan dineren.
Op dinsdag was het een prachtig zonnige dag en na een heerlijk uitgebreid ontbijt stond een flinke fietstocht naar Bronckhorst op het programma. Maar eerst fietsten we met z’n allen langs het Apeldoorns kanaal naar de Middelste Molen, dit is nog de enige papierfabriek in Nederland die nog op waterkracht en stoom papier maakt. Het water komt uit de Loenense Beek of Spreng. Deze sprengen zijn vroeger gegraven vooral voor de Veluwse papierindustrie ( in 1740 waren er nog 168 papiermolens).
We dronken koffie en konden tegelijk naar een film kijken over het maken van papier. Ze maakten papier met spijkerstof, tabak en zelf olifanten poep erin! Voor het maken van papier hadden we echter geen tijd, we moesten verder. Bij Hall scheiden onze wegen zich. De korte route ging via Loenen, het Ereveld en de waterval terug. De overigen fietsten over het mooie bospad van Hall en de veerpont over de IJssel naar het oudste stadje van Nederland, Bronckhorst. Hier hadden we onze “vrije” lunchpauze en konden we ook nog “het Kasteel” en diverse galerieën bekijken.
Het was behoorlijk warm (tegen de 30 gr) op de dijk naar Dieren, maar we hadden wel een prachtig uitzicht op de Veluwse Zoom. Die moesten we nog over na de veerpont bij Dieren! Emmie had het zwaar zonder ondersteuning, maar diverse anderen waren niet gewend om te schakelen en de ondersteuning hield het dan voor gezien. Maar we hadden Wim die elke fiets weer aan de praat kreeg. Bedankt Wim!
Op de Loenense heide konden we weer bijkomen. De route dwars eroverheen is van een onhollandse schoonheid. Zoveel prachtige vergezichten. Maar zo langzamerhand snakte een ieder naar een ijsje en via het mooie Loenense beekdal kwamen we uit bij de “hoogste waterval van Nederland” met zowaar 2 ijscokarren ! Wat een keuzestress! IJsjes met 3 bolletjes rolden over de toonbank. Lijnie nam bij beide karren een ijsje toen ze hoorde dat de andere ijsboer ijsjes met gratis slagroom verkocht! Afkoeling vonden we ook in de waterval, vooral Joke is “in” voor elke waterverkoeling.
Na 57km waren we weer bij het hotel en hoorden dat ook de deelnemers van de korte route veel plezier hadden gehad. ‘s Avonds op ons eigen grote terras achter de 6 benedenkamers speelden we Bingo en hadden we het gezellig met meegebrachte of net gewonnen versnaperingen.
Op woensdag was de voorspelling dat het ’s middags flink zou kunnen gaan regenen. Met z’n allen op pad naar het Kootwijkerzand, een route van 40km. Bij Schaapskooi Hoog-Buurlo was een schaapherder net de jongste lammetjes aan het scheren. Hij kon leuk vertellen en had het nog over het bijgeloof op de Veluwe , zoals met de bossen Hulst.
Langs de huizen vaan Radio Kootwijk naar het vroegere radio station Kootwijk (bijgenaamd de Kathedraal). Na de koffie in ’t Hilletje in Kootwijk over het Kootwijkerzand naar de Zandloper een uitkijktoren over het Kootwijkerzand. De energieksten onder ons (onder wie Wil! ) klommen naar boven voor het mooie uitzicht. We waren gelukkig weer op tijd terug in het hotel want kort daarna begon het te flink te regenen.
Op donderdag stond een route van 50km naar Deventer op het programma. Eerst met z’n allen naar ’t Broecksehof, een vroegere boerderij, waar Stoffel al met de koffie en koek klaar stond. Hij vertelde ons over de ecologische manier, waarop hij te werk ging. Hij zuiverde o.a zelf zijn water en wekte alle stroom zelf op. Er was een B&B kamer een Yurt. We drentelden door de mooie tuin en konden een kijkje nemen in de naastgelegen Kaarsenmakerij. Er zijn nog maar 2 echte kaarsenmakers in Nederland over en we kregen een interessante uitleg over Paraffine en Stearine (plantaardige ruikt lekker). We weten nu alles over Pitmaten (10), de kwaliteit van de katoen en de manier van dompelen. Enkelen kochten nog kaarsen.
Maar we moesten verder naar het recreatiemeer van Bussloo (bekend van de Thermen, maar daar gingen we niet in) . Een picnicstop bij het strandje met z’n allen, maar daarna scheidden onze wegen zich: Bep en Wil gingen nog zwemmen in het meertje en via de Havikshof met mooie tuin keerden zij na ca 30km naar het hotel terug. De overigen fietsten door naar Deventer, dat we via een pontje bereikten.
In Deventer maakten we een rondje langs de Lebuïnuskerk (ofwel de Peperbus), de Waag, het Haringenhuis en door het Bergkwartier, waarna we bij het Deventerkoekhuis tot stilstand kwamen voor een korte stop. Terug op de pont kwamen we nog in aanvaring met wat aangeschoten dames, maar het begon midden op de IJssel flink te hozen en snel konden we onder de bomen onze regenkleding aantrekken. Langs de IJssel naar De Kribbe voor een warm drankje. In de regen toch maar vertrokken voor een prachtig stuk langs de IJssel naar Slot Nijenhuis. In Klarenbeek gingen de hemelsluizen open en in een ommezien waren we drijfnat. Snel langs de grote weg in 6km naar het hotel terug, voor een route langs een beek had nu geen zin meer. De 4 anderen waren op de korte route ook natgeregend, maar hadden in Beekbergen nog kunnen schuilen voor de ergste regenbui. Gelukkig kon in het hotel de verwarming aan en met een föhn werden de schoenen ook weer droog.
Met frisse konen verscheen iedereen weer aan de dis en ’s avonds konden we weer droog over de Veluwseavondmarkt, waar er werd gevolksdanst en diverse koren zongen. Joke won daar met zelfs met de cavia’s een appeltaart!
Op vrijdag stond een fietstocht naar Kasteel ter Horst, Posbank en Terlet op het programma, maar het weerbericht was dermate slecht dat we besloten om met auto’s naar Loenen re rijden voor het bezoek aan Kasteel Ter Horst. Dit konden we nu op ons gemak bekijken en het was een Kasteel vol verrassingen. Met onze 20 personen hadden we 2 gidsen. We zagen o.a de ingang an de ijskelder, de Katholieke Schuilkerk, de 500 jaar oude Kastanjeboom, een prachtige trap, de bijzondere kelder beneden voor het personeel met in de keuken een heuse Quooker, een ladenkast voor het fruit en nog veel meer bijzonderheden.
Daarna kregen we allemaal koffie met koek en als verrassing een verloting, waar Marleen en Aja in de prijzen vielen. Maar goed dat we niet fietsten die dag want de gehele middag heeft het gegoten en wij vermaakten ons met Skipbo, Mahjong, Rummykub en Canasta.
Op zaterdag voor vertrek nog een fietstocht van 35km naar Hoog Soeren en de Asselse heide, waar we konden uitkijken over heidevelden, die echter nog niet volop in bloei stonden. De heide heeft vorig jaar flink last gehad van de droogte en ook dit jaar is het te droog. Wij hielden het jammer genoeg niet droog en de regenkleding moest weer aan. Gelukkig regende het niet hard en kwamen we al snel aan bij de Cantharel bij Apeldoorn voor een warme lunch met elkaar. Nog even een korte fietsrit naar het hotel en daar zat Harry ( de man van Irene) al te wachten op ons (hij kwam ons met de auto ophalen!) . De autorit terug verliep voorspoedig en het afscheid van elkaar was weer hartverwarmend.
Bedankt allemaal voor jullie gezelligheid, het was weer een toffe vakantie!
Kijk in het menu voor nog veel meer foto’s onder de kop “foto’s”